Vrijwilliger Monique meteen aan de slag met olievogels
‘Het is zo fijn om te kunnen helpen’

Begin november 2025, midden in de invasie van olievogels, volgde  vrijwilliger Monique van Dijk (21) de cursus ‘Basic Responder’ bij SON Respons (Stichting Olievogels Nederland). Slechts een paar dagen later kon ze haar opgedane kennis al in de praktijk brengen bij de Fûgelhelling.

“Ik hielp mee als ‘waterengel’; de persoonlijk assistent van de wassers”, vertelt Monique enthousiast. Sinds 2 april 2025 werkt ze als vrijwilliger bij de Fûgelhelling. “Ik spoelde de zeep van het kopje en uit de ogen van de olievogels, vulde de bakken waarin ze gewassen werden met nieuwe zeep, zette een nieuwe bak schoon water klaar, en ik maakte de wassende mensen zeepvrij. Ik kon ook meteen heel goed bekijken hoe zij het deden.” Het gaf haar een goed gevoel: “Je hoort wel eens over vogels die besmeurd zijn met olie, in het nieuws. Maar dan kun je niks doen. Nu wel. Dat vond ik zo bijzonder.”

Intimiderende havik

Naast haar werk als waterengel, doet ze van alles bij de Fûgelhelling. Van verblijven verschonen tot egels stomen. En van vogels voeden tot de administratie in een verblijf op orde brengen. Ze heeft geen voorkeur voor een diersoort. “Ik vind juist de afwisseling van diersoorten leuk. Het is nooit saai. Wanneer kom je nou in contact met jonge vogels? Ik was verrast door de dynamiek die er in een nest tussen die diertjes is. En baby-egels zijn weer heel anders. Veel rustiger over het algemeen. Heel interessant om het verschil in gedrag te zien. Ook qua roofvogels. Een buizerd in gevangenschap is veel gelatener dan een havik. Een havik blijft vechten. Hij kan je ook ontzettend intimiderend aankijken. Heel mooi.”

Mensen – en zelfkennis

Naast enthousiast is Monique leergierig. “Ik vind het geweldig dat we als vrijwilligers zoveel mogen doen en dat je veel cursussen kunt volgen. Van hygiëne tot het hanteren van roofvogels.” Ook op andere vlakken leert ze. “Ik vind het mooi dat ik ook als persoon ben gegroeid. Ik heb niet alleen veel geleerd over dieren, maar mijn mensenkennis én zelfkennis zijn toegenomen. De mensen hier zijn niet alleen begaan met de dieren, maar ook met elkaar. Dat is fijn.” Haar persoonlijke groei zit onder andere in de stap uit haar hoofd: “Ik ben echt een denker, doén vind ik vaak spannend. Maar sinds ik hier als vrijwilliger ben, dóe ik ook veel. Ik krijg hier echt de de kans om bezig te zijn.”

Dierenarts met specialisme

Momenteel volgt Monique de VAVO (vwo voor volwassenen). Hierna wil ze Diergeneeskunde of Biologie studeren aan de universiteit.
“Door vrijwilligerswerk met dieren te doen, kon ik uitzoeken of dat in de praktijk ook bij me paste. De Fûgelhelling kende ik al, omdat we er wel eens dieren brachten. Daarom stuurde ik een mail of ik er aan de slag kon.” En dat werken met dieren echt iets voor haar is, bleek al snel. “Ik ben gek op ze en wil graag wat voor ze betekenen. Als ik dierenarts word, dan wil ik me specialiseren in wilde dieren. Daar is in Europa geen opleiding voor. Hier vrijwilligerswerk doen, geeft me ook de kans om veel ervaring in de praktijk op te doen en om me toch alvast een beetje te specialiseren.”